Procedura wydania decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamierzenia budowlanego regionalnych sieici szerokopasmowych. - Procedury budowlane

Wydawca treści

Procedura wydania decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamierzenia budowlanego regionalnych sieici szerokopasmowych.
Procedura wydania decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamierzenia budowlanego regionalnych sieici szerokopasmowych.



Nazwa procedury:
Procedura wydania decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamierzenia budowlanego regionalnych sieci szerokopasmowych.



ORGAN:
wojewoda.

INFRASTRUKTURA:
- budowa i przebudowa sieci telekomunikacyjnych, - budowa i przebudowa kanalizacji kablowej, - budowa przyłącza (wskazać należy, że tego typu budowy możemy wykonywać zarówno po uprzednim zgłoszeniu, bez zgłoszenia jak i na podstawie decyzji o udzieleniu pozwolenia budowlanego np. w sytuacji gdy realizujemy budynek łącznie z przyłączami),
- wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych o wysokości powyżej 3 m, - wykonywania robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy [2] prawo budowlane, na obszarze wpisanym do rejestru zabytków.

AKTY PRAWNE:
- [1] ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168 ze zm.),
- [2] ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm.),
- [3] ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 1985 nr 14 poz. 60 ze zm.),
- [4] ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz.U. 2005 nr 167 poz. 1399 ze zm.),
- [5] ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. 1991 nr 101 poz. 444 ze zm.),
- [6] ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. 1995 nr 16 poz. 78 ze zm.),
- [7] ustawa z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady (Dz.U. 1999 nr 41 poz. 412 ze zm.),
- [8] ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (Dz.U. 2001 nr 3 poz. 18 ze zm.),
- [9] ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627 ze zm.),
- [10] ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 2001 nr 115 poz. 1229 ze zm.),
- [11] ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568 ze zm.),
- [12] ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. 2004 nr 92 poz. 880 ze zm.),
- [13] ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. 1996 nr 132 poz. 622 ze zm.),
- [14] ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. 2001 nr 72 poz. 747 ze zm.),
- [15] ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. 2011 nr 163 poz. 981 ze zm.),
- [16] ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. 2012 poz. 1529 ze zm.),
- [17] ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. 2010 nr 106 poz. 675 ze zm.),
- [18] ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. 2009 nr 19 poz. 101 ze zm.),
- [19] ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. 2009 nr 19 poz. 100 ze zm.). OPŁATY: Procedura nie wymaga uiszczenia opłaty.

OPIS PROCEDURY:
Procedura zgłoszenia zamiaru wykonywania budowy albo robót budowlanych, z gruntu ustawy [2] prawo budowlane, w przypadku regionalnych sieci szerokopasmowych została zmodyfikowana przepisami ustawy [17] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Aby inwestor mógł skorzystać z tego trybu szczególnego zgłoszenia, muszą łącznie trzy warunki: (1) wniosek dotyczy sieci szerokopasmowej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, (2) inwestorem jest jednostka samorządu terytorialnego wykonująca działalność telekomunikacyjną (podmioty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy [17] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, tj.: porozumienie, związek lub stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego, porozumienie komunalne, spółka kapitałowa lub spółdzielnia z udziałem jednostki samorządu terytorialnego, koncesjobiorca w rozumieniu ustawy [18] o koncesji na roboty budowlane lub usługi, albo partner prywatny w rozumieniu ustawy [19] o partnerstwie publiczno-prywatnym - dalej podmioty te określane będą łącznie jako „jednostka samorządu terytorialnego” lub „inwestor”, (3) inwestycja realizowana jest w ramach programów operacyjnych. W kwestii dotyczącej wyboru trybu procesu budowlanego bez uprzedniego wydania decyzji lokalizacyjnej wypowiedział się min. prof. nadz. dr hab. Marek Szydło w Komentarzu do ustawy [17] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2013 praca zbiorowa: Tomasz Grossmann, Wacław Knopkiewicz, Joanna Sebzda-Załuska, prof. nadzw. dr hab. Marek Szydło, Jacek Wilczewski, cyt: „W takiej sytuacji warunki „szczególne” (WspRozwTelU),
przewidują zwolnienie z wymogu uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej (art. 50 ust. 6 pkt 2 WspRozwTelU),
a warunki „ogólne” z wymogu uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 50 ust. 2 pkt 2 PlZagospPrzestrzU),
tym samym nie jest wymagana żadna decyzja dotycząca lokalizacji i może zachodzić wątpliwość, w jaki sposób inwestor może dokonać wyboru realizacji sieci na warunkach „szczególnych” lub „ogólnych”. Należy przyjąć, że wybór jest dokonywany poprzez odpowiednie dokonanie zgłoszenia - wybierając warunki „szczególne”, inwestor powinien dokonać zgłoszenia do właściwego wojewody, wskazując, że przedmiot zgłoszenia dotyczy regionalnej sieci szerokopasmowej realizowanej na warunkach określonych w rozdziale 6 WspRozwTelU, a zwolnienie z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę przewiduje art. 50 ust. 6 pkt 2 WspRozwTelU, natomiast wybierając warunki „ogólne”, inwestor powinien dokonać zgłoszenia do właściwego starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu).” Zgłoszenie zamiaru wykonywania budowy albo robót budowlanych, dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnych sieci szerokopasmowych, jednostka samorządu terytorialnego wykonująca działalność telekomunikacyjną składa więc: w trybie szczególnym u wojewody, a w trybie ogólnym u starosty/prezydenta miasta na prawach powiatu. Jednostka samorządu terytorialnego może dokonać podziału inwestycji realizowanych w ramach województwa i dokonać zgłoszenia dla poszczególnych odcinków sieci bądź linii. Celem postępowania po złożeniu zgłoszenia jest ustalenie, czy przedstawiona w zgłoszeniu budowa, bądź roboty budowlane, są zgodne z prawem i tym samym, czy można je przeprowadzić. Wniesienie sprzeciwu wobec zamierzenia przedstawionego przez inwestora niweczy możliwość przystąpienia do realizacji inwestycji jednak nie zamyka mu drogi do złożenia kolejnego zgłoszenia i uzyskania tzw. milczącej akceptacji, o ile zgłoszenie odpowiada przepisom prawa.


Etap. Postępowanie wyjaśniające.
Celem postępowania w sprawie zgłoszenia jest ustalenie przez organ, czy zamierzona budowa lub roboty budowlane należą do tego właśnie trybu, a jeżeli tak, to czy odpowiadają one wymaganiom prawa i mogą być realizowane, czy też organ nie powinien dopuścić do ich realizacji. Ponieważ ustawodawca w trybie zgłoszenia, zdecydował się zastosować tzw. milczącą akceptację, ustalenie, że zaistniały pozytywne przesłanki do złożenia zgłoszenia oraz analiza zgłoszenia dokonana przez organ administracyjny, kończą się bądź sporządzeniem przez organ stosownej notatki załączonej do akt, bądź adnotacją na wniosku o przyjęciu zgłoszenia. Brak zgody na realizację inwestycji wyrażany jest sprzeciwem i rodzi konieczność sformułowania rozstrzygnięcia.

Etap. Milcząca akceptacja.
W aktualnym stanie prawnym, zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, nie stanowi bowiem wniosku (podania) zainteresowanego podmiotu, który by w myśl przepisów ustawy [1] kodeks postępowania administracyjnego, wymagał załatwienia sprawy administracyjnej przez organ administracji architektoniczno-budowlany. Akt zgłoszenia zamiaru wykonywania budowy albo robót budowlanych, jest w istocie składanym przez inwestora oświadczeniem woli, tj. deklaracją zamiaru budowy, sformalizowaną ze względu na określone ustawą wymogi w zakresie formy i dokumentacji, która musi być do zgłoszenia dołączona. Zgłoszenie zamiaru wykonywania budowy albo robót budowlanych, wymagane jest w określonych w ustawie [2] prawo budowlane, przypadkach przed rozpoczęciem budowy i zasadniczo skutkiem tego zgłoszenia jest milcząca akceptacja właściwego organu, chyba, że organ wyda w ramach swojej kompetencji, trwającej 30 dni od dokonania zgłoszenia, decyzję o sprzeciwie (zobacz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie sygn. II SA/Po 75/16 wyrok z dnia 1 marca 2016 roku). Postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ architektoniczno-budowlany po dokonaniu zgłoszenia budowy, jest dopiero postępowanie w sprawie sprzeciwu (wszczynane w istocie decyzją o sprzeciwie), będącego decyzją administracyjną wydawaną z urzędu i to tylko wówczas, gdy organ dojdzie do przekonania, że zachodzą ustawowe przesłanki do wydania takiej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2009 r. sygn. Akt II OSK 307/08). Postępowanie w sprawie sprzeciwu, aczkolwiek posiadające związek materialnoprawny z zamiarem wykonania robót, ma swój własny i odrębny byt procesowy, gdyż jest postępowaniem wszczętym z urzędu przez organ architektoniczno-budowlany. Tym samym, do dnia wydania decyzji o sprzeciwie w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonywania budowy albo robót budowlanych, nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie regulowanym przepisami ustawy [1] kodeks postępowania administracyjnego, mają natomiast zastosowanie reguły formalne określone w ustawie [2] prawo budowlane (kwestia wydania postanowienia wzywającego do uzupełnienia zgłoszenia – opisana została w odrębnej procedurze). Organ nie jest zobowiązany do informowania o upływie terminu do złożenia sprzeciwu. Inwestor może rozpocząć prowadzenie inwestycji po upływie okresu 30 dni oraz przed upływem terminu określonego zgodnie z art. 30 ust. 5b ustawy [2] prawo budowlane (3 lat od określonego w zgłoszeniu terminu na rozpoczęcie prac).

Etap. Ustalenie podstaw do wniesienia sprzeciwu.
Inwestor planując realizację inwestycji infrastruktury telekomunikacyjnej bądź sieci, aby mógł skorzystać z instytucji zgłoszenia zamiaru takiej inwestycji, poddaje się jednocześnie ocenie organu architektoniczno–budowalnego, zarówno w aspekcie spełnienia przesłanek z art. 29 ustawy [2] prawo budowlane (ust. 1 pkt. 7, 19a, 20, 20a, 20b, 27 oraz ust. 2 pkt. 1, 27, 12a, 15), jak i wystąpienia okoliczności wypełniających hipotezę przepisów art. 30 ust. 6 ustawy [2] prawo budowalne. Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy [2] prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy; 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy [2] prawo budowlane, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. W przypadku zaistnienia ww. przesłanek, organ zobowiązany jest wnieść sprzeciw i tym samym zniweczyć realizację zamierzenia. Warto w tym miejscu przytoczyć wybrane orzeczenia sądowe oraz stanowiska doktryny, celem przybliżenia prawidłowego zrozumienia przesłanek opisanych w pkt. 1-3. I tak: (1) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku sygn. II SA/Gl 258/15 a dnia 1 lipca 2015 rok stwierdził: „z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) wynika, iż przed przyjęciem (niewyrażeniem sprzeciwu) organ winien dokonać oceny zgodności danego zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach zabudowy lub innymi przepisami. Tymi ostatnimi bez wątpienia są przepisy ustawy Prawo budowlane oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń.” (2) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 kwietnia 2015 roku, sygn. VII SA/Wa 711/15 stwierdził: „W niniejszej sprawie, decyzja wyrażająca sprzeciw wobec zgłoszonych przez skarżącą robót budowlanych, wydana została w przewidzianym przez ustawodawcę terminie, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.” Etap. Ustalenie podstaw do wniesienia sprzeciwu.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny planując realizację inwestycji infrastruktury telekomunikacyjnej bądź sieci, aby mógł skorzystać z instytucji zgłoszenia zamiaru takiej inwestycji, poddaje się jednocześnie ocenie organu architektoniczno–budowalnego, zarówno w aspekcie spełnienia przesłanek z art. 29 ustawy [2] prawo budowlane (ust. 1 pkt. 7, 19a, 20, 20a, 20b, 27 oraz ust. 2 pkt. 1, 27, 12a, 15), jak i wystąpienia okoliczności wypełniających hipotezę przepisów art. 30 ust. 6 ustawy [2] prawo budowalne. Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy [2] prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy; 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy [2] prawo budowlane, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. W przypadku zaistnienia ww. przesłanek, organ zobowiązany jest wnieść sprzeciw i tym samym zniweczyć realizację zamierzenia. Warto w tym miejscu przytoczyć wybrane orzeczenia sądowe oraz stanowiska doktryny, celem przybliżenia prawidłowego zrozumienia przesłanek opisanych w pkt. 1-3. I tak: (1) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku sygn. II SA/Gl 258/15 a dnia 1 lipca 2015 rok stwierdził: „z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) wynika, iż przed przyjęciem (niewyrażeniem sprzeciwu) organ winien dokonać oceny zgodności danego zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach zabudowy lub innymi przepisami. Tymi ostatnimi bez wątpienia są przepisy ustawy Prawo budowlane oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń.” (2) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 kwietnia 2015 roku, sygn. VII SA/Wa 711/15 stwierdził: „W niniejszej sprawie, decyzja wyrażająca sprzeciw wobec zgłoszonych przez skarżącą robót budowlanych, wydana została w przewidzianym przez ustawodawcę terminie, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Jak stwierdza natomiast prof. dr hab. Marek Wierzbowski w Komentarzu do ustawy Prawo budowlane Warszawa 204 wydawnictwo Wolters Kluwer str. 250 cyt: „Nie ulega wątpliwości, że chodzi o istotne (oczywiste) naruszenie, tj. takie które występuje, kiedy realizacja budowy bądź robót budowlanych objętych zgłoszeniem jest ewidentnie sprzeczna z wyraźnymi i niebudzącymi wątpliwościami przepisami powszechnie obowiązującego prawa (…)” Zgodnie Komentarzem do art. 30 ustawy [2] prawo budowlane w opracowaniu: Prawo budowlane z komentarzem pod red. Z.Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2015, str.357 przez „inne przepisy" należy natomiast rozumieć „regulacje zawarte w aktach prawa powszechnie obowiązującego, ograniczające możliwość prowadzenia w danym miejscu budowy lub wykonywania określonych robót budowlanych.” Przykładem takich aktów prawnych są, np.: ustawa [4] o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, ustawa [5] o lasach, ustawa [6] o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawa [7] o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady, ustawa [8] prawo atomowe, ustawa [9] prawo ochrony środowiska, ustawa [10] prawo wodne, ustawa [11] o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ustawa [12] o ochronie przyrody, ustawa [3] o drogach publicznych, ustawa [13] o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawa [14] o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, ustawa [15] prawo geologiczne i górnicze. Dodatkowo organ może wnieść sprzeciw z powodu wad formalnych zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy [2] prawo budowlane. Zgodnie Komentarzem do art. 30 ustawy [2] prawo budowlane w opracowaniu: Prawo budowlane z komentarzem pod red. Z.Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2015, str.357 przez „inne przepisy" należy natomiast rozumieć „regulacje zawarte w aktach prawa powszechnie obowiązującego, ograniczające możliwość prowadzenia w danym miejscu budowy lub wykonywania określonych robót budowlanych.” Przykładem takich aktów prawnych są, np.: ustawa [4] o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, ustawa [5] o lasach, ustawa [6] o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawa [7] o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady, ustawa [8] prawo atomowe, ustawa [9] prawo ochrony środowiska, ustawa [10] prawo wodne, ustawa [11] o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ustawa [12] o ochronie przyrody, ustawa [3] o drogach publicznych, ustawa [13] o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawa [14] o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, ustawa [15] prawo geologiczne i górnicze. Dodatkowo organ może wnieść sprzeciw z powodu wad formalnych zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy [2] prawo budowlane.

Etap. Ustalenie czy inwestor zobowiązany jest pozyskać pozwolenie na budowę. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 7 ustawy [2] prawo budowlane, właściwy organ może nałożyć w drodze decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 5 ustawy [2] prawo budowlane, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy [2] prawo budowlane, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować: 1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia; 2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków; 3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych; 4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Powyższe daje możliwość wniesienia sprzeciwu w sytuacji, gdy organ ma wątpliwości dotyczące zagrożenia wartości wymienionych w pkt. 1-4. Jednakże warunkiem zastosowania tego przepisu jest wniesienie sprzeciwu w terminie 30 dni od dokonania zgłoszenia i jednocześnie nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Zatem decyzja wydana na podstawie art. 30 ust. 7 ustawy [2] prawo budowlane, de facto powinna zawierać dwa rozstrzygnięcia: o wniesieniu sprzeciwu i nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Etap. Sporządzenie uzasadnienia decyzji oraz podpisanie decyzji.
Obligatoryjnym składnikiem decyzji powinno być uzasadnienie zarówno w sferze faktów, jak i prawa, co wynika z treści art. 107 ust. 3 ustawy [2] prawo budowlane. Decyzja winna być również opatrzona podpisem osoby uprawnionej, tj. bądź sprawującej funkcję organu, bądź przez pracownika upoważnionego przez tą osobę do wydawania decyzji.

Etap. Doręczenie decyzji o sprzeciwie. Za dzień wniesienia sprzeciwu, uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy [16] prawo pocztowe, albo w przypadku, o którym mowa w art. 391 ustawy [1] kodeks postępowania administracyjnego, dzień wprowadzenia do systemu teleinformatycznego. Organ zobowiązany jest doręczyć decyzję inwestorowi.