Procedura sporządzenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnej sieci szerokopasmowej. - Procedury budowlane

Wydawca treści

Procedura sporządzenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnej sieci szerokopasmowej.

Procedura sporządzenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnej sieci szerokopasmowej.


Procedura sporządzenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnej sieci szerokopasmowej.


Nazwa procedury:
Procedura sporządzenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej regionalnej sieci szerokopasmowej.

ORGAN:
Postępowanie toczy się przed wojewodą.

INFRASTRUKTURA:
Najczęstsze przypadki realizacji infrastruktury telekomunikacyjnej wymagającej pozwolenia na budowę to:
- realizacja infrastruktury, dla której nie przewidziano wyłączeń w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy [3] prawo budowlane (np. maszt telekomunikacyjny wolnostojący, bądź wieża telekomunikacyjna wolnostojąca),

- realizacja infrastruktury, która wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bądź przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 (np. przejście kanalizacji przez obszar Natura 2000),

- realizacja infrastruktury telekomunikacyjnej w ramach odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych,
- wykonywanie infrastruktury telekomunikacyjnej przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków.

AKTY PRAWNE:
- [1] ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tekst jednolity: Dz.U. 2016 poz. 1537),
- [2] ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. 2016 poz. 23),
- [3] ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. 2016 poz. 290),
- [4] ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (tekst jednolity: Dz.U. 2015 poz. 113),
- [5] ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (tekst jednolity: Dz.U. 2015 poz. 696),
- [6] ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz.U. 2016 poz. 353) (dalej również "ustawa środowiskowa"),
- [7] ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 443).
OPIS PROCEDURY:
Procedura udzielenia pozwolenia na budowę z gruntu ustawy [3] prawo budowlane, w przypadku regionalnych sieci szerokopasmowych została zmodyfikowana przepisami ustawy [1] o wspieraniu rozwoju usługi i sieci telekomunikacyjnych.
Aby inwestor mógł skorzystać z trybu szczególnego, muszą wystąpić łącznie trzy warunki:
(1) wniosek dotyczy sieci szerokopasmowej lub infrastruktury telekomunikacyjnej,
(2) inwestorem jest jednostka samorządu terytorialnego, wykonująca działalność telekomunikacyjną (podmioty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy [1] o wspieraniu rozwoju usługi i sieci telekomunikacyjnych tj. porozumienie, związek lub stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego, porozumienie komunalne, spółka kapitałowa lub spółdzielnia z udziałem jednostki samorządu terytorialnego, koncesjobiorca w rozumieniu ustawy [4] o koncesji na roboty budowlane lub usługi, albo partner prywatny w rozumieniu ustawy [5] o partnerstwie publiczno-prywatnym, dalej podmioty te określane będą łącznie „jednostka samorządu terytorialnego” lub „inwestor”,
(3) inwestycja realizowana jest w ramach programów operacyjnych.
Inwestor nie jest zobligowany do złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia budowlanego w ramach procedury budowy regionalnych sieci szerokopasmowych. Ustawodawca przyznał Inwestorowi możliwość wyboru trybu realizacji inwestycji. Przyjąć należy, że wybór następuje poprzez złożenie wniosku w odpowiednim trybie. Organ rozpatrujący wniosek jest związany wyborem trybu, dokonanym przez Inwestora, tj. trybem o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej (a następnie uzyskaniem pozwolenia na budowę wydawanego przez wojewodę lub dokonaniem zgłoszenia do wojewody),
bądź trybem o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (a następnie uzyskaniem pozwolenia na budowę lub dokonaniem zgłoszenia do organów administracji architektoniczno-budowlanej określonych w ustawie [3] prawo budowlane).
Inwestor realizujący inwestycję telekomunikacyjną, zobowiązany jest zbadać przed jej rozpoczęciem, czy przepisy prawa budowlanego nie uzależniają takiej realizacji, od obowiązku pozyskania pozwolenia budowlanego, ewentualnie dokonania zgłoszenia, co opisane zostało w odrębnej procedurze. Ujawnienie bowiem infrastruktury telekomunikacyjnej wybudowanej w całości lub części będącej w budowie, bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, nakłada na organ nadzoru budowlanego, obowiązek wszczęcia procedur, celem doprowadzenia takiej realizacji budowlanej do stanu zgodnego z prawem, na zasadzie art. 48 ustawy [3] prawo budowlane.
Jak stwierdził w wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z dnia 24.06.2015 r sygn. IV SA/Po 231/15 cyt: „Zgodnie z definicją legalną przez pozwolenie na budowę należy rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego (art. 3 pkt 12 p.b.). Pozwolenie na budowę jest aktem administracyjnym wydanym w sprawie administracyjnej wszczętej na wniosek inwestora, przez właściwy do tego organ administracji publicznej
jest decyzją administracyjną o charakterze konstytutywnym (twórczym). Daje adresatowi prawo do realizacji określonej budowy (wykonywania robót budowlanych) określając jednocześnie warunki korzystania z udzielonego prawa (T. Asman, Z. Niewiadomski [w:] Prawo budowlane. Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, wyd. 5, Warszawa 2013, s. 78–79)”.
Celem postępowania o udzielenie pozwolenia budowlanego, jest również zatwierdzenie projektu budowlanego, gdyż zgodnie z art. 34 ust. 4 ustawy [3] prawo budowlane, zatwierdzenie projektu budowlanego ma miejsce w decyzji o pozwoleniu na budowę. Jest jednak możliwość wydania odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 34 ust. 5 ustawy [3] prawo budowlane.
Stosownie do postanowień art. 35 ust. 4-5 ustawy [3] prawo budowlane, w przypadku spełnienia wszystkich wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Etap. Ustalenie czy inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę
Co do zasady większość inwestycji związanych z budową infrastruktury telekomunikacyjnej, nie wymaga uzyskania od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego pozwolenia na budowę, a wystarczające jest zgłoszenie właściwemu organowi zamiaru wykonywania robót budowlanych lub w niektórych przypadkach wykonywanie tych robót bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Kwestia ta opisana została w odrębnych procedurach.

Etap. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę
Wskazać należy, że przedsiębiorca telekomunikacyjny może wnioskować, zgodnie z art. 30 ust. 1a ustawy [3] prawo budowlane, o wydanie pozwolenia budowlanego nawet w sytuacji, w której wydanie takiego pozwolenia nie jest wymagane, a inwestycja może być realizowana w trybie zgłoszenia.
Postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, jest postępowaniem wszczynanym wyłącznie na wniosek inwestora. Organ administracji nie może zastępować wnioskodawcy i jest związany zakresem wniosku. Inwestor może dowolnie dysponować swoim wnioskiem, również składając oświadczenie o wycofaniu wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, przez co wyraża wolę zakończenia sprawy.

Etap. Doręczenie wniosku organowi administracyjnemu
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego, dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie, które od tej pory toczyć się będzie na podstawie przepisów ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego, ustawy [3] prawo budowlane oraz ustawy [1] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.
Decyzja w sprawie, zgodnie z normą art. 35 ust. 6 ustawy [3] prawo budowlane, winna zostać wydana w terminie 65 dni, z takim zastrzeżeniem, że 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego, podlega odliczeniu od ustalonego 65-dniowego terminu (o sposobie liczenia terminu decyduje przepis art. 35 ust. 8 ustawy [3] prawo budowlane).

Etap. Badanie właściwości organu rzeczowej oraz miejscowej
Postępowanie toczy się przed wojewodą.
Właściwość miejscowa organu ustalana jest według położenia nieruchomości, na której realizowana jest inwestycja.

Etap. Przekazanie zgodnie z właściwością
W przypadku, w którym organ administracyjny ustali swoją niewłaściwość, przekazuje sprawę według właściwości innemu organowi.

Etap. Zwrot wniosku w formie postanowienia w przypadku braku możliwości ustalenia właściwości
Odrębną kategorią są przypadki, w których organ nie może ustalić w sposób prawidłowy organu administracji. W takim przypadku dokonuje zwrotu wniosku w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Etap. Sprawdzenie wymogów formalnych ewentualnie pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Organ administracyjny prowadzący postępowanie, po ustaleniu swojej właściwości w sprawie, zobligowany jest przystąpić do zbadania spełnienia wymogów formalnych, złożonego przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego wniosku.
Organ przyjmuje wniosek, który może być wniesiony w sposób określony przepisem art. 63 § 1 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego.
Datą wszczęcia postępowania jest dzień doręczenia wniosku organowi administracji publicznej, co wynika z treści art. 61 § 3 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego lub dzień wprowadzenia wniosku do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61 § 3a ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego).
Wniosek winien zawierać oznaczenie podmiotu który go wnosi, poprzez podanie firmy przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.
Wniosek winien być również podpisany przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zgodnie z zasadami reprezentacji. W imieniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego może działać pełnomocnik. Wówczas pełnomocnictwo (wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od przedłożonego pełnomocnictwa), stanowi załącznik do wniosku, a jego przypadkowy brak może zostać usunięty w trybie art. 64 § 2 ustawy [2] kodeksu postępowania administracyjnego.
Przepis art. 63 § 2 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego, określa minimalne wymagania, co do zawartości wniosku. Wniosek winien zawierać, co najmniej:
- wskazanie wnioskodawcy i jego adres,
- żądanie wnioskodawcy oraz
- czynić zadość innym wymaganiom określonych przepisami prawa i opisanym w procedurze.
Braki formalne wniosku, dają w razie ich nieusunięcia podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, natomiast braki materialno–prawne do wyrażenia przez organ decyzji odmownej.
Pozostawienie wniosku bez rozpoznania, poprzedzone jest skierowaniem do przedsiębiorcy telekomunikacyjnego wezwania do: usunięcia braków formalnych wniosku, sprecyzowania treści żądania, podpisania wniosku, bądź przekazania wymaganych załączników.
Uzupełnienie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego braków formalnych wniosku, umożliwia podjęcie kolejnych czynności w sprawie przez organ administracyjny.

Etap. Ustalenie możliwości wszczęcia postępowania
Zgodnie z przepisem art. 61a § 1 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, wojewoda wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. O ile nie rodzi trudności ustalenie pierwszej przesłanki, tj. "wniesienie wniosku przez osobę niebędącą stroną", to druga z przesłanek „inne uzasadnione przyczyny” może rodzić trudności interpretacyjne. Wydaje się, że przez "inne uzasadnione przyczyny" należy rozumieć takie stany faktyczne bądź prawne, które nie uzasadniają prowadzenia postępowania. Do przyczyn takich możemy więc zaliczyć, np.: toczące się w sprawie inne postępowanie administracyjne, udzielenie pozwolenia w innym postępowaniu.

Etap. Ustalenie stron postępowania oraz doręczenie zawiadomień o wszczęciu postępowania
Krąg stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej, ustalany jest na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy [3] prawo budowalne.
Zgodnie z tym przepisem, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Wskazać należy, że ustawa [3] prawo budowlane, poza wskazaniem w art. 18 obowiązków inwestora, nie zawiera legalnej definicji inwestora, jednak przyjąć należy, że inwestorem jest podmiot, ponoszący nakłady finansowe na budowę i organizujący proces budowlany. Inwestor może być równocześnie właścicielem obiektu lub/oraz wykonawcą robót. Inwestorem nazywa się zarówno osobę, która legalnie prowadzi inwestycje budowlane, jak i sprawcę samowolnych robót (zobacz: Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie sygn. II SA/Ol 563/15 z dnia 03.12.2015 r). W postępowaniu o udzielenie pozwolenia budowlanego, z inwestorem utożsamiać będziemy wnioskodawcę. Inwestor musi spełniać przesłanki określone w przepisie art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy [1] o wpieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.
W przypadku pozostałych stron, kluczowe jest ustalenie, czy podmioty te legitymują się tytułem prawnym do nieruchomości (takim jak: własność, użytkowanie wieczyste, czy też trwały zarząd) oraz, czy nieruchomość ta znajdzie się w „obszarze oddziaływania obiektu”.
Obszar oddziaływania obiektu zdefiniowany jest w art. 3 pkt. 20 ustawy [3] prawo budowlane, należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu.
Obszar oddziaływania obiektu dotyczy zarówno terenu zagospodarowanego, jak i niezagospodarowanego. Ponadto przy ustalaniu, czy planowana inwestycja wpłynie na zgodny z przepisami sposób zagospodarowania działek, położonych w obszarze oddziaływania obiektu, należy wziąć pod uwagę nie tylko stan obecny, lecz również dopuszczalną w świetle przepisów zmianę tego zagospodarowania. Nie budzi także wątpliwości okoliczność, że obszar oddziaływania obiektu nie musi obejmować jedynie działek bezpośrednio graniczących z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja.
W przypadku infrastruktury telekomunikacyjnej liniowej, obszar oddziaływania takiego obiektu, co do zasady zamknie się w granicach działek, przez które taka infrastruktura będzie przebiegać.
Ustalenie, czy interes prawny danemu podmiotowi przysługuje, czy też nie, zależy od specyfiki danej inwestycji budowlanej.
Organ administracyjny zawiadamia strony o wszczęciu postępowania. Sposób doręczania pism w postępowaniu administracyjnym opisany został w odrębnej procedurze.

Etap. Badanie wniosku zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy [3] prawo budowlane
Kontrola formalna wniosku o udzielenie pozwolenia budowlanego, na zasadzie art. 33 ust. 2 ustawy [3] prawo budowlane opisana została w odrębnej procedurze.
Materialnoprawną podstawę kontroli decyzji, stanowi przepis art. 35 ust. 1 ustawy [3] prawo budowlane. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego, z wymaganiami decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej. Wskazać jednak należy, że istnieje wątpliwość, czy organ również bada zgodność z ustaleniami planu miejscowego, jeżeli jest taki plan. Wątpliwość taka rodzi się po lekturze przepisu art. 60 ust. 1 a ustawy [1] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, który to przepis w ramach badania zgłoszeń wykonania robót regionalnej sieci szerokopasmowej, zwalnia organ z oceny zgodności zgłoszenia z postanowieniami planu miejscowego. Brakuje więc przepisu jednoznacznie przesądzającego, że również w zakresie badania wniosku o udzielenie pozwolenia budowlanego, nie bada się zgodności takiego wniosku z ustaleniami planu miejscowego. Organ bada również zgodność projektu budowlanego, z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy [6] udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy [3] prawo budowlane, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy [3] prawo budowlane, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6 ustawy [3] prawo budowlane;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy [3] prawo budowlane, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy [3]prawo budowlane.
Stosownie natomiast do treści art. 35 ust. 3 ustawy [3] prawo budowlane: „w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin do ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.” Niewątpliwie przepis umożliwia usunięcie wad wyłącznie materialnoprawnych złożonego wniosku, a nie wad formalnych, do usunięcia których służy art. 64 § 2 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 06.05.2016 roku sygn. II OSK 2102/14 o instytucji usunięcia naruszeń, w drodze postanowienia stwierdził: „Ratio legis analizowanego przepisu ustawy – Prawo budowlane należy łączyć z uznaniem, że wezwanie inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji - przed wydaniem decyzji załatwiającej sprawę, co do istoty - służy umożliwieniu uzyskania przez inwestora decyzji zgodnej z jego wnioskiem niezależnie do tego, że przedstawiona wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę dokumentacja zawierała pierwotnie określone wady prawne. Możliwość usunięcia nieprawidłowości przez inwestora w toku prowadzonego postępowania administracyjnego jest, zatem uprawnieniem procesowym strony, które w odniesieniu do kwestii prawidłowego wywiązania się przed organ administracji publicznej z obowiązku jego przyznania, w sposób bezpośredni wpływa na legalność decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Konieczność ścisłego uzależnienia przyjmowanej oceny o zgodności z prawem powyższej decyzji od stwierdzenia spełniania przez postanowienie organu nie tylko formalnych, ale również materialnych warunków jego poprawności wynika z faktu, że postanowienie nakładające obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy [3] prawo budowlane, jest postanowieniem niezaskarżalnym, wobec czego inwestorowi, jako stronie postępowania nie przysługują żadne środki prawne pozwalające przeciwdziałać wydaniu przez organ wadliwego rozstrzygnięcia procesowego. (…) a dalej „Powołany wyżej przepis posługuje się, bowiem sformułowaniem odnoszącym się do usunięcia "wskazanych nieprawidłowości", co oznacza, ze nieprawidłowości w przedstawionej dokumentacji powinny zostać nie tylko ustalone przez organ, ale również "wskazane" osobie zainteresowanej w znaczeniu ich ujawnienia i poinformowania o nich inwestora. Ustawodawca wiążąco zdecydował, zatem o tym, że organ w treści rozstrzygnięcia zobowiązany jest ściśle wszystkie nieprawidłowości określić i wymienić. Przewidziana w art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, sankcja w postaci wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, może zostać zatem uznana za zastosowaną prawidłowo w sprawie, tylko pod warunkiem pozytywnej weryfikacji poprawności nałożenia postanowieniem obowiązków, nie tylko w warstwie merytorycznej (poprawność ustalenia naruszeń), ale również i formalnej (precyzyjne wymienienie nieprawidłowości w postanowieniu oraz ustalenie terminu, w którym adresat nałożonego obowiązku ma realną możliwość jego wykonania).”
Termin wyznaczany przez organ jest terminem procesowym, który może być wydłużony na wniosek inwestora.
Wymogi projektu budowlanego określa natomiast przepis art. 34 ustawy [3] prawo budowlane. Należy mieć jednocześnie na względzie, że art. 34 ust. 2 ustawy [3] prawo budowlane wskazuje, iż zakres i treść projektu budowlanego, powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu budowlanego. Organ administracyjny sprawdza projekt architektoniczno-budowlany (element projektu budowlanego), jedynie w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy [3] prawo budowlane, bowiem za wady projektu odpowiedzialność ponosi projektant.

Etap. Decyzja o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę / decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę
W przypadku stwierdzenia przez organ, że w sprawie nie zostały dochowane przesłanki z art. 35 ust. 1, a także art. 32 ust. 4 ustawy [3] prawo budowlane (bądź zachodzi przesłanka z art. 35 ust. 5 ustawy [3] prawo budowlane), obowiązkiem organu jest wydanie decyzji odmownej.
W razie jednak spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy [3] prawo budowlane oraz w art. 32 ust. 4 ustawy [3] prawo budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, o czym stanowi art. 35 ust. 4 ustawy [3] prawo budowlane. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot: "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 ustawy [3] prawo budowlane, uniemożliwia wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (zobacz Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016 roku sygn. IV SA/Po 235/16).
Decyzja winna zawierać elementy opisane przepisami art. 107 ustawy [2] kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 36 ust. 1 ustawy [3] prawo budowlane.

Etap. Doręczenie decyzji inwestorowi oraz pozostałym stronom
Organ zobowiązany jest doręczyć decyzję inwestorowi. Do doręczenia stosuje się przepis art. 60 ust. 5 ustawy [1] o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Inwestor może rozpocząć realizację inwestycji jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (ale może być nią również decyzja nieostateczna, której został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 ustawy [1] kodeksu postępowania administracyjnego lub decyzja wykonalna na zasadzie art. 130 § 4 ustawy [1] kodeks postępowania administracyjnego, jako zgodna z żądaniem wszystkich stron).
W przypadku uzyskania decyzji negatywnej, nie ma przeszkód do ponownego złożenia wniosku wolnego od wad, celem uzyskania pozwolenia budowlanego.

Etap. Podjęcie prac przygotowawczych.
Jedynie pozytywna decyzja o udzieleniu pozwolenie budowlanego umożliwia rozpoczęcie prac przygotowawczych. Podjęcie prac przygotowawczych określonych w przepisie art. 41 ust. 2 ustawy [3] prawo budowlane, jest równoznaczne z rozpoczęciem budowy.
Pracami przygotowawczymi są:
(1) wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie,
(2) wykonanie niwelacji terenu,
(3) zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów,
(4) wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.
Prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem.