Procedura uzyskania decyzji o przeniesieniu zezwolenia na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym. - Punkt Informacyjny ds. Telekomunikacji

UKE Serwisy

Ustawienia

Konto użytkownika

Procedura uzyskania decyzji o przeniesieniu zezwolenia na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym.

Nazwa procedury:
Procedura uzyskania decyzji o przeniesieniu zezwolenia na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym.

ORGAN: Decyzję wydaje organ, który prowadził postępowanie i wydał decyzję na umieszczenie w pasie drogowym infrastruktury telekomunikacyjnej.
Tak więc postępowanie może toczyć się przed, w zależności od kategorii dróg publicznych - art. 19 ustawy [1] o drogach publicznych, następującymi zarządcami dróg publicznych:
1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2) wojewódzkich - zarząd województwa;
3) powiatowych - zarząd powiatu;
4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

INFRASTRUKTURA: Procedura może dotyczyć realizacji każdej infrastruktury telekomunikacyjnej w odniesieniu do której wydano pozwolenie na umieszczenie w pasie drogowym. Zasadniczo może to być: kanalizacja kablowa, podbudowa słupowa dla telekomunikacyjnych linii kablowych, telekomunikacyjna linia kablowa napowietrzna oraz podziemna, przyłącze telekomunikacyjne, kabiny telekomunikacyjne, a także wolnostojący maszt telekomunikacyjny z antenami, wolnostojąca wieża telekomunikacyjna z antenami, szafy i słupki telekomunikacyjne oraz inne podobne.

AKTY PRAWNE:
- [1] ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity:  Dz.U. 2020 poz. 256),
- [2] ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 470 z późn. zm.).

OPŁATY: Wniosek nie podlega opłacie skarbowej.

OPIS PROCEDURY:
Celem postępowania jest dokonanie przeniesienia uprawnienia, wynikającego z decyzji o umieszczeniu urządzeń w pasie drogowym.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w takiej sprawie, stanowi art. 40e ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych, który stanowi wyjątek od będącego zasadą na płaszczyźnie prawa publicznego zakazu sukcesji, a więc niedopuszczalności przeniesienia praw i obowiązków wynikających z aktu administracyjnego. Jak wskazuje J. Łętowski, Prawo administracyjne. Zagadnienia podstawowe, Warszawa 1990, s. 183, istotą aktu administracyjnego jest jednostronne określenie, przez kompetentny organ administracyjny, praw oraz obowiązków zindywidualizowanego adresata, w konkretnej sytuacji i na podstawie konkretnego stanu prawnego. Od tej reguły istnieją jednak wyjątki, które znajdują umocowanie w wyraźnej normie prawnej i taką właśnie normę statuuje art. 40e ust. 1 ustawy [3] o drogach publicznych. Powołany przepis ustala warunki przeniesienia decyzji o zezwoleniu na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym oraz określa komu przysługuje przymiot strony w takiej sprawie. Decyzja zezwalająca na umieszczenie infrastruktury telekomunikacyjnej w pasie drogowym, nie może być przeniesiona w drodze cywilnoprawnej także wówczas, gdy przeniesiono prawo własności do infrastruktury.

Zmiana właściciela inwestycji telekomunikacyjnej.
Zmiana właściciela infrastruktury telekomunikacyjnej, może implikować konieczność uzyskania decyzji o przeniesieniu zezwolenia na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym. Pamiętać bowiem należy, że poprzez nabycie własności samej infrastruktury telekomunikacyjnej, przedsiębiorca telekomunikacyjny dokonujący takiego nabycia, nie wchodzi w prawa i obowiązki inwestora, wynikające z zezwolenia na umieszczenie urządzenia w pasie drogowym. Do tego konieczne jest uzyskanie ostatecznej decyzji, o przeniesieniu zezwolenia na umieszczenie urządzenia w pasie drogowym, wydanej w oparciu o art. 40e ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych. Brak uzyskania takiej decyzji, powodować będzie obowiązek uiszczania opłat wynikających z umieszczenia urządzeń w pasie drogowym przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, który zbył infrastrukturę telekomunikacyjną.
Zgodnie zaś z treścią art. 40e ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych, przeniesienie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, wymaga wniosku przedsiębiorcy, który nabył infrastrukturę telekomunikacyjną.

Wniosek o przeniesienie zezwolenia.
Istotnym wymogiem wniosku jest złożenie wraz z wnioskiem oświadczenia nabywcy infrastruktury, o przyjęciu wszystkich warunków i obowiązków, wynikających z decyzji o zezwoleniu na umieszczenie infrastruktury w pasie drogowym oraz udzielenie informacji o nabyciu infrastruktury.

Badanie właściwości organu rzeczowej oraz miejscowej.
Postępowanie toczy się przed zarządcą drogi.

Przekazanie zgodnie z właściwością.
W przypadku, w którym organ administracyjny ustali swoją niewłaściwość, przekazuje sprawę według właściwości innemu organowi.

Badanie wniosku.
Organ administracyjny prowadzący postępowanie, po ustaleniu swojej właściwości w sprawie, zobligowany jest przystąpić do zbadania spełnienia wymogów formalnych wniosku, złożonego przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.
Organ przyjmuje wniosek, który może być wniesiony w sposób określony przepisem art. 63 § 1 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego.
Datą wszczęcia postępowania, jest dzień doręczenia wniosku organowi administracji publicznej, co wynika z treści art. 61 § 3 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego lub dzień wprowadzenia wniosku do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61 § 3a ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego).
Wniosek winien zawierać oznaczenie podmiotu który go wnosi, poprzez podanie firmy przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.
Wniosek winien być również podpisany przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zgodnie z zasadami reprezentacji. W imieniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego może działać pełnomocnik. Wówczas pełnomocnictwo (wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od przedłożonego pełnomocnictwa), stanowi załącznik do wniosku, a jego przypadkowy brak może zostać usunięty w trybie art. 64 § 2 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego.
Przepis art. 63 § 2 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego, określa minimalne wymagania, co do zawartości wniosku. Wniosek winien zawierać, co najmniej:
- wskazanie wnioskodawcy i jego adresu,
- żądanie wnioskodawcy oraz
- czynić zadość innym wymaganiom określonych przepisami prawa i opisanym w procedurze.
Braki formalne wniosku, dają w razie ich nieusunięcia podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, natomiast braki materialno–prawne do wyrażenia przez organ decyzji odmownej.
Pozostawienie wniosku bez rozpoznania, poprzedzone jest skierowaniem do przedsiębiorcy telekomunikacyjnego wezwania do: usunięcia braków formalnych wniosku, sprecyzowania treści żądania, podpisania wniosku, bądź przekazania wymaganych załączników.
Uzupełnienie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego braków formalnych wniosku, umożliwia podjęcie kolejnych czynności w sprawie przez organ administracyjny.

Ustalenie możliwości wszczęcia postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 61a § 1 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ architektoniczno-budowlany wydaje postanowieni o odmowie wszczęcia postępowania. O ile nie rodzi trudności ustalenie pierwszej przesłanki, tj.: "wniesienie wniosku przez osobę niebędącą stroną", to druga z przesłanek: „inne uzasadnione przyczyny”, może rodzić trudności interpretacyjne. Wydaje się, że przez: "inne uzasadnione przyczyny" należy rozumieć takie stany faktyczne, bądź prawne, które nie uzasadniają prowadzenia postępowania. Do przyczyn takich możemy więc zaliczyć, np.: toczące się w sprawie inne postępowanie administracyjne.

Ustalenie stron postępowania.
Stronami postępowania są: dotychczasowy adresat decyzji oraz wnioskodawca starający się o przeniesienie decyzji na własną rzecz.

Badanie ważności decyzji podlegającej przeniesieniu.
Organ rozpoznający sprawę ustala, czy decyzja zezwalająca na umieszczenie urządzeń jest decyzją ostateczną i czy ewentualnie decyzja nie wygasła.

Wydanie decyzji w sprawie lub milczące załatwienie sprawy.
Stosownie do art. 40e ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych, organ który wydał decyzję o zezwoleniu na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym, jest obowiązany na wniosek podmiotu będącego nabywcą tej infrastruktury, do przeniesienia w drodze decyzji, praw i obowiązków z niej wynikających, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, czyli do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu.
Tym samym przeniesienie decyzji o zezwoleniu na umieszczenie urządzeń w pasie drogowym, wymaga w myśl art. 40e ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych, spełnienia łącznie trzech warunków: (1) "nowy" podmiot musi złożyć oświadczenie o przyjęciu wszystkich warunków zawartych w tej decyzji; (2) "nowy" podmiot musi złożyć wniosek o przeniesieniu uprawnień, (3) „nowy” podmiot jest nabywcą infrastruktury telekomunikacyjnej.

W przypadku spełnienia warunku ważności decyzji, podlegającej przeniesieniu oraz załączenia do wniosku wszystkich wymaganych oświadczeń, zarządca drogi jest zobowiązany do przeniesienia zezwolenia.
Zgodnie z przepisem art. 40e ust. 3 ustawy [2] o drogach publicznych, sprawę przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zezwolenia, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy [2] o drogach publicznych, na cele związane z infrastrukturą telekomunikacyjną, uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądania podmiotu występującego z wnioskiem, jeżeli w terminie 30 dni od daty doręczenia wniosku właściwemu organowi organ ten nie wyda decyzji w sprawie przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zezwolenia, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy [2], na cele związane z infrastrukturą telekomunikacyjną.

Doręczenie decyzji dotychczasowemu adresatowi oraz nowemu podmiotowi.
Organ zobowiązany jest doręczyć decyzję przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, będącemu inwestorem oraz dotychczasowej stronie zezwolenia na umieszczenie infrastruktury w pasie drogowym.
Doręczenie odpisu decyzji w sprawie, następuje zgodnie z przepisami działu I rozdziału 8 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego - w trybie art. 39 ww. ustawy, to jest przez pocztę, przez pracowników organu lub przez inne upoważnione osoby lub organy za pokwitowaniem, bądź przez zastępcze formy doręczenia z uwzględnieniem stosownych domniemań w tym zakresie (zob.: art. 43 i 44 ustawy [1] Kodeks postępowania administracyjnego oraz procedurę dotyczącą doręczania pism w postępowaniu administracyjnym).
Organ może nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, o ile przedsiębiorca zwrócił się do organu z takim wnioskiem.